Kryzysy w małżeństwie – czy pokazujemy wyidealizowaną wizję związku?

Kryzysy w małżeństwie są czymś, o czym rzadko mówi się otwarcie. Czy życie we dwoje to nieustanna sielanka? A może kalejdoskop uczuć – od radości po frustrację? Dziś opowiemy, jak naprawdę wygląda małżeństwo i dlaczego szczerość w tym temacie jest tak ważna.

Kalejdoskop uczuć – jak wygląda prawdziwe życie w związku?

Pamiętacie zabawkę z dzieciństwa – kalejdoskop? Obracało się nim, patrząc przez okienko, z wypiekami na twarzy czekając, jaki wzór się tym razem ułoży. Niektóre były piękne, inne wyjątkowo koślawe.

Tak samo jest w małżeństwie. W ciągu kilku dni można przeżyć cudowny wieczór pełen śmiechu i bliskości, a następnego dnia leżeć w milczeniu poostrej kłótni, zmagając się z własnymi słabościami i frustracjami. Potem kalejdoskop znów się obróci i pokaże w miarę przyjemny obraz.
Każdy z tych momentów jest prawdziwy i składa się na całość, którą nazywamy życiem małżeńskim. Kryzysy w małżeństwie wchodzą w jego skład tak samo jak miłość, wsparcie, wzruszenie.

Nasze doświadczenia – nie tylko piękne chwile

Ostatnio ktoś powiedział nam, że pokazujemy wyidealizowany obraz małżeństwa, bo może życie nas oszczędzało? Nie jest tak – każda para ma swoją historię. Na naszej drodze było wiele szczęśliwych chwil, ale też trudne doświadczenia:

• nielojalność na pograniczu zdrady,
• niezrozumienie wewnątrz małżeństwa,
• problemy w pracy i bardzo złe decyzje finansowe,
• wieloletnie czekania na dzieci,
• śmierć i choroba,
• niezrozumienie i wyśmiewania nas przez bliskie osoby.

Jednym z najtrudniejszych momentów był czas, gdy jedno z nas zmagało się z dużymi problemami natury psychicznej, a drugie nie wiedziało, jak pomóc i jak przebić się przez mur.
Również frustracja i bezradność związana z wychowaniem dzieci wielkokrotnie nas przerastała.

Jak radzić sobie z kryzysami w małżeństwie?

W chwilach największego cierpienia trzymamy się wizji dojrzałej miłości, do której chcemy wracać. Pomaga nam perspektywa, że jesteśmy razem do końca życia jednego z nas. Nie widzimy innej opcji dla nas. Oczywiście, w naszym małżęństwie nie ma przemocy, więc łatwiej nam takiej ścieżki się trzymać.
To daje spokój – trudne momenty nie są końcem świata, ale etapem. Wierzymy, że z czasem znajdziemy siły, by posklejać nasz obrazek na nowo. Nawet gdy jedno z nas gdzieś mentalnie odjechało.

Nagła śmierć jednego z mężów realizujących nasze wyzwania uświadomiła nam boleśnie, że czas jest ograniczony. Relacja sama się nie naprawi. Konfliktów nie można zamiatać pod dywan – trzeba je rozwiązywać na bieżąco.

Praca nad małżeństwem – gdzie się zaczyna?

Z perspektywy lat widzimy, że większość pracy nad małżeństwem rozgrywa się w umyśle i sercu każdego z małżonków.
To te chwile, gdy:

• pomimo urazy wyciągamy rękę i przebaczamy,
• mimo zmęczenia robimy małżonkowi herbatę,
• powstrzymujemy się od złośliwego komentarza,
• wykonujemy pracę należącą do drugiego.

Do rozmowy – Wasze przemyślenia

• Jaka jest Wasza wizja miłości małżeńskiej?
• Czy kryzysy budzą w Was strach, czy widzicie w nich etap drogi?
• Co pomaga Wam przechodzić przez trudne chwile?
• Czy może jakaś myśl czy obraz mógłby Wam pomóc w przechodzeniu przez nie?